Mensen

Over de Relativiteit van Ethiek, Evolutie en Gedrag

door Albert Prins

Wees neutraal


Kernzin:
Ware objectiviteit vereist het loslaten van onze menselijke maatstaven en het waarnemen van gedrag als deel van een groter, amoreel systeem.

TREBLA:
Ons uitgangspunt is de bestaande werkelijkheid: de verschijnselen van de wereld, in lijn met de fenomenologie van onder anderen Edmund Husserl (1859–1938). Zoals al benadrukt, moeten we onze vooringenomenheid uitschakelen en het samenspel van alles op aarde zo neutraal mogelijk aanschouwen.

Dat is moeilijk, omdat we zelf onderdeel zijn van het systeem dat we bestuderen. Onze gedachten worden gevormd door cultuur, opvoeding en ervaring.

We moeten dus proberen ons los te maken van ons eigen mensbeeld en de wereld te bekijken alsof we er geen deel van uitmaken; zoals een toeschouwer die naar een mierensamenleving kijkt.

Dat is vergelijkbaar hoe de stoïcijnse filosoof Epictetus, (ca. 50–135 n.Chr.) zijn omgeving benaderde: kalm en nuchter accepteren wat zich voordoet. We kunnen levende systemen zien waarin leden elkaar helpen te overleven, maar ook systemen waarin de leden elkaar doden om te overleven. We moeten afzien van het beoordelen of veroordelen van dergelijke systemen vanuit ons menselijke perspectief.

Ons doel is te observeren, niet te oordelen, noch in te grijpen. Dit alles om te begrijpen hoe het systeem zich heeft ontwikkeld tot dat wat het nu is.

ALEX:
Dat klinkt eenvoudig, maar is waarschijnlijk moeilijk in de praktijk.

TREBLA:
Inderdaad. Veel denkers hebben een vooringenomen beeld van de mens. Sommigen delen de visie van Thomas Hobbes (1588-1679), dat de mens van nature egocentrisch is en alleen sympathiek is tegenover andere mensen omdat hij beseft dat hij niet zonder hen kan overleven (sociaal contract). Anderen hebben een opvatting dat mensen allemaal sympathiek zijn jegens elkaar en van nature welwillend, vergelijkbaar met de opvatting van Jean-Jacques Rousseau (1712-1778). Ze proberen krachtig de eerste of de tweede benadering te bewijzen.

Maar als we werkelijk objectief willen zijn, moeten we de mens beschouwen als één van de vele diersoorten in een groter systeem.

ALEX:
Dus niet oordelen, maar observeren?

TREBLA:
Precies. Begrijpen in plaats van beoordelen.

Het systeem aarde, de natuur en levende wezens, verandert voortdurend, maar als geheel blijft het bestaan. Dus in het geval dat een systeem erin slaagt om door te gaan, zullen er regelmechanismen zijn die het systeem op een zodanige manier beïnvloeden dat er evenwicht wordt gehandhaafd of zal worden hersteld. Dit kan door menselijk ingrijpen of door natuurlijke processen. Maar het resultaat van die natuurlijke processen leidt inderdaad tot een nieuw evenwicht maar betekent niet dat de mens daar nog steeds onderdeel van uitmaakt.

ALEX:
Wacht, bedoel je dat de natuur ons gewoon kan… overbodig maken?

TREBLA:
Dat is precies wat de geschiedenis laat zien. Meer dan 99% van alle soorten die ooit hebben bestaan, zijn uitgestorven, niet omdat het systeem faalde, maar omdat het systeem doorging. Een nieuw evenwicht is niet per definitie een menselijk evenwicht.

ALEX:
Dat is een ontnuchterende gedachte.

TREBLA:
Ontnuchterend, ja. Maar ook bevrijdend. Want als we de mens loslaten als middelpunt, kunnen we de werkelijkheid eindelijk zien zoals ze is, en niet zoals wij zouden willen dat ze is. Dat is de eerste stap naar werkelijk begrijpen.

We moeten eerst begrijpen hoe de mens überhaupt geworden is tot wat hij nu is.