Focus op groep of individu
Kernzin:
De mens is evolutionair gedreven tot zelfbehoud, maar erkent onbewust dat het
groepsbelang zijn overleving vergroot.
TREBLA:
Hierboven hebben we de menselijke soort beschouwd als onderdeel van het totale systeem. Men krijgt soms de indruk alsof menselijke wezens verantwoordelijk zouden zijn voor het totale systeem. Maar als we naar het gedrag van menselijke wezens kijken, lijkt het erop dat de evolutie, zoals hierboven vermeld, de mens alleen bedraad heeft om te streven naar zijn eigen overleving en bijgevolg, als alle mensen dat doen, naar de overleving van de groep.
ALEX:
Hoe ligt de balans tussen het streven naar eigen overleving en het ondersteunen van de groep?
TREBLA:
Een persoon richt zich op zichzelf en op de groep waartoe hij behoort. Wat is zijn
relatie met de groep? Waardeert hij de groep als concept of als separate individuen
in de groep?
Bijvoorbeeld op de basisschool maakt een persoon deel uit van een groep en probeert hij geaccepteerd te worden door de groep, dat wil zeggen door de meeste individuen in de groep. Vervolgens gaat hij naar de middelbare school waar hij deel uitmaakt van een nieuwe groep en opnieuw zal hij zijn best doen om geaccepteerd te worden door de leden van die nieuwe groep. Is de band met de eerste groep die van de basisschool, nog steeds zo sterk dat die blijvend is? Dat zou kunnen maar in het algemeen zal hij zijn uiterste best doen om een geaccepteerd lid van de nieuwe groep te zijn.
Hetzelfde zal gebeuren op de universiteit of op het werk. Het zou zelfs kunnen zijn dat hij naar een ander land emigreert en opnieuw zal er een groep zijn waarin hij probeert te integreren.
Daarom kunnen we nauwelijks ontkennen dat de focus ligt op zichzelf en op het deel uitmaken van en geaccepteerd worden door een groep; dus min of meer onafhankelijk van de specifieke individuen in de groep. De persoon probeert zijn overlevingskansen te optimaliseren en “begrijpt” dat hij daarom lid moet zijn van een groep. Hij is evolutionair niet zo ontwikkeld dat hij, zoals een tijger, alleen kan overleven; hij heeft een groep nodig om hem daarbij te helpen. En dat geldt uiteraard wederzijds voor alle leden van die groep.
De focus ligt dus minder op specifieke personen, en meer op het behoren tot een groep als concept.
ALEX:
En de relatie met de aarde?
TREBLA:
Laten we aannemen dat er meer “aardse” planeten zijn in het heelal, met alle benodigdheden
voor mensen om een comfortabele omgeving te bieden. Houden we zoveel van onze Aarde
en dieren dat we nooit naar een andere aarde zullen migreren, zelfs als de
omstandigheden hier sterk verslechteren? Als we naar de andere planeet migreren, nemen we, zoals Noach, dan alle dieren met ons mee? In vele gevallen is dit praktisch niet mogelijk en beperkt men zich tot zichzelf en de dichtstbijzijnde dierbaren. Ik verwacht dat we, zodra de omstandigheden verslechteren, of zelfs daarvoor al, zullen migreren, misschien samen met onze dierbaren, naar de andere planeet en beginnen alsof we naar een ander land emigreren, en dat, zoals we eerder hebben genoemd, ondanks de aarde en haar dieren.
Opnieuw zien we:
- het individu staat centraal
- de groep is een middel
Maar dit onderscheid roept een diepere vraag op.